Најавеното пренесување во Софија на останките пронајдени во базиликата „Свети Ахил“ отвори нова балканска полемика. Додека Бугарија подготвува свечен пречек, дел од македонските историчари предупредуваат дека не постои конечен научен доказ дека коските навистина му припаѓаат на цар Самоил. Археологијата повторно се најде меѓу науката, дипломатијата и националните толкувања на минатото.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на оваа недела.

Поранешниот бугарски претседател Росен Плевнелиев тврди дека прв ги видел останките на цар Самуил за кои, како што вели, 3 години работел на враќањето, преговарајќи со двајца грчки премиери и со црковни поглавари. Преговарав со Вселенскиот патријарх. Преговарав со грчкиот патријарх.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа.

Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ. Неговите коски можете да ги преместите колку сакате. Но, планините, езерата, градовите и историските траги не ги собира во ковчег!“ - реагира Оливер Шамбевски, македонски политичар и поранешен амбасадор на Република Македонија во низа светски држави, во врска со циркусот така наречен „враќање на моштите на цар Самуил во Бугарија“ Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ.

Историчарката со сарказам предлага сега Македонците да им дадат неидентификувани коски на соседите како знак на добрососедство.

Ако сакате, моштите на Цар Самоил со децении беа во Грција, па тој не стана Грк. Сега Грција ќе ги предала на Бугарија. ОК… И што очекуваат?

„По лажниот костур на Филип II Македонски, следи неидентификуван костур на Самуил. Размена на грчко-бугарски артефакти кои имаат малку врска со самите нив, но служат на долгорочната антимакедонска политика. Предлагам и ние Македонците да дадеме нешто.

Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во… Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во кој на 3 октомври треба да бидат положени останките што повеќе од половина век се чуваат во Солун и му се припишуваат на цар Самоил? Екс-пратеничката и аналитичарка, Никица Корубин истакнува дека „к ога политички и ефективно ќе ги игнорирате и ќе ги ги компромитирате меѓународните договори со Грција и Бугарија, а притоа Преспанскиот договор е договор под директни ингеренции на Советот за безбедност на Обединетите нации и го дефинира нашето членство како држава во Обединетите нации, вие веќе сте ја нарушиле политичката и секаква друга доверба, сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава, и сте ги загрозиле европските и добрососедските интереси на сопствените граѓани во чие име сте избрани“. Целиот текст прочитајте го на следниот линк: Корубин за евентуално заострување на односите поради Цар Самоил: Кога ќе ги игнорирате Договорите со Грција и Бугарија, веќе сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава.

Прашањето за цар Самуил е едно од најчувствителните прашања за кои претходниот состав на Заедничката мултидисциплинарна експертска комисија за историски и образовни прашања меѓу Македонија и Бугарија постигна договор. Комисијата усвоила препорака за заедничко одбележување на цар Самуил, како и формулација за неговата држава. Истовремено, нема усвоен текст во кој експлицитно се вели дека „цар.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Со оглед дека епитафот без сомнение претставува директна потврда дека Василиј II сакал вечно да биде запаметен како победник над Скитите – непријателите од Самуиловата држава – како следно прашање, кое досега не е поставено од истражувачите, се поставува дали императорот бил познат со ваква апелација за време на неговото владеење. Не би можело да се најде подобар податок од некој што бил митрополит, дипломат и писател, а уште повеќе кој директно му пишувал на Василиј II. Сето тоа го имаме кај Лав, митрополитот од Синада, кој во писмото адресирано директно до Василиј II од почетокот на 996 година, меѓу другото, наведува: „Императорот беше најголемиот од нив, императорот кој се враќаше од блескавата и неспоредлива победа; кој недостасуваше и по кого се копнееше, бидејќи долго време тој работеше во неволја за да ја обезбеди целосната победа; кој поради неговото достигнување беше брилијантен и славен и не ја презираше апелацијата ’Скитикус’ (Σκυθικος)… Не поштедувајте ниту еден Скит (Σκύθην), дури ни малото момче што мајка му го носи во својата утроба, туку разурнете ги и уништете ги сите заедно…“ Што вели епитафот на епитафот на Василиј II? Официјалната кореспонденција, адресирана лично до императорот, јасно покажува дека Лав од Синада го ословувал Василиј II со апелативот „Скитикус“ поради неговите победи против „Скитите“. Ваквата официјална кореспонденција сосема јасно покажува дека Василиј II кон крајот на 10 век веќе бил познат со апелацијата „Скитикус“, што произлегла од неговите победи над Самуиловата војска.

Анализата на автентичните византиски документи и епитафот на Василиј Втори открива дека современиците го славеле византискиот владетел исклучиво со титулата „Скитикус“, односно победник над Скитите, како што тогаш биле именувани војските на цар Самуил. Официјалната кореспонденција од почетокот на 996 година испратена лично до императорот од страна на митрополитот Лав од Синада јасно ја потврдува оваа современа апелација. Дури кон крајот на 12 век во историските списи му бил вештачки придодаден подоцнежниот епитет „Бугароубиец“.

Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самoил како свое ексклузивно наследство, тоа не било случај „пред неколку децении“. Имено, во бугарската православна литература не се среќаваат традиции поврзани со Самоил. А кога сепак, се пренесува нешто за него, тоа обично е проследено со „одредена воздржаност“.

Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самoил како свое ексклузивно наследство, тоа не било случај „пред неколку децении“. Имено, во бугарската православна литература не се среќаваат традиции поврзани со Самоил. А кога сепак, се пренесува нешто за него, тоа обично е проследено со „одредена воздржаност“.

Најавеното пренесување во Софија на останките пронајдени во базиликата „Свети Ахил“ отвори нова балканска полемика. Додека Бугарија подготвува свечен пречек, дел од македонските историчари предупредуваат дека не постои конечен научен доказ дека коските навистина му припаѓаат на цар Самоил. Археологијата повторно се најде меѓу науката, дипломатијата и националните толкувања на минатото.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на оваа недела.

Поранешниот бугарски претседател Росен Плевнелиев тврди дека прв ги видел останките на цар Самуил за кои, како што вели, 3 години работел на враќањето, преговарајќи со двајца грчки премиери и со црковни поглавари. Преговарав со Вселенскиот патријарх. Преговарав со грчкиот патријарх.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа.

Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ. Неговите коски можете да ги преместите колку сакате. Но, планините, езерата, градовите и историските траги не ги собира во ковчег!“ - реагира Оливер Шамбевски, македонски политичар и поранешен амбасадор на Република Македонија во низа светски држави, во врска со циркусот така наречен „враќање на моштите на цар Самуил во Бугарија“ Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ.

Историчарката со сарказам предлага сега Македонците да им дадат неидентификувани коски на соседите како знак на добрососедство.

Ако сакате, моштите на Цар Самоил со децении беа во Грција, па тој не стана Грк. Сега Грција ќе ги предала на Бугарија. ОК… И што очекуваат?

„По лажниот костур на Филип II Македонски, следи неидентификуван костур на Самуил. Размена на грчко-бугарски артефакти кои имаат малку врска со самите нив, но служат на долгорочната антимакедонска политика. Предлагам и ние Македонците да дадеме нешто.

Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во… Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во кој на 3 октомври треба да бидат положени останките што повеќе од половина век се чуваат во Солун и му се припишуваат на цар Самоил? Екс-пратеничката и аналитичарка, Никица Корубин истакнува дека „к ога политички и ефективно ќе ги игнорирате и ќе ги ги компромитирате меѓународните договори со Грција и Бугарија, а притоа Преспанскиот договор е договор под директни ингеренции на Советот за безбедност на Обединетите нации и го дефинира нашето членство како држава во Обединетите нации, вие веќе сте ја нарушиле политичката и секаква друга доверба, сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава, и сте ги загрозиле европските и добрососедските интереси на сопствените граѓани во чие име сте избрани“. Целиот текст прочитајте го на следниот линк: Корубин за евентуално заострување на односите поради Цар Самоил: Кога ќе ги игнорирате Договорите со Грција и Бугарија, веќе сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава.

Прашањето за цар Самуил е едно од најчувствителните прашања за кои претходниот состав на Заедничката мултидисциплинарна експертска комисија за историски и образовни прашања меѓу Македонија и Бугарија постигна договор. Комисијата усвоила препорака за заедничко одбележување на цар Самуил, како и формулација за неговата држава. Истовремено, нема усвоен текст во кој експлицитно се вели дека „цар.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Со оглед дека епитафот без сомнение претставува директна потврда дека Василиј II сакал вечно да биде запаметен како победник над Скитите – непријателите од Самуиловата држава – како следно прашање, кое досега не е поставено од истражувачите, се поставува дали императорот бил познат со ваква апелација за време на неговото владеење. Не би можело да се најде подобар податок од некој што бил митрополит, дипломат и писател, а уште повеќе кој директно му пишувал на Василиј II. Сето тоа го имаме кај Лав, митрополитот од Синада, кој во писмото адресирано директно до Василиј II од почетокот на 996 година, меѓу другото, наведува: „Императорот беше најголемиот од нив, императорот кој се враќаше од блескавата и неспоредлива победа; кој недостасуваше и по кого се копнееше, бидејќи долго време тој работеше во неволја за да ја обезбеди целосната победа; кој поради неговото достигнување беше брилијантен и славен и не ја презираше апелацијата ’Скитикус’ (Σκυθικος)… Не поштедувајте ниту еден Скит (Σκύθην), дури ни малото момче што мајка му го носи во својата утроба, туку разурнете ги и уништете ги сите заедно…“ Што вели епитафот на епитафот на Василиј II? Официјалната кореспонденција, адресирана лично до императорот, јасно покажува дека Лав од Синада го ословувал Василиј II со апелативот „Скитикус“ поради неговите победи против „Скитите“. Ваквата официјална кореспонденција сосема јасно покажува дека Василиј II кон крајот на 10 век веќе бил познат со апелацијата „Скитикус“, што произлегла од неговите победи над Самуиловата војска.

Анализата на автентичните византиски документи и епитафот на Василиј Втори открива дека современиците го славеле византискиот владетел исклучиво со титулата „Скитикус“, односно победник над Скитите, како што тогаш биле именувани војските на цар Самуил. Официјалната кореспонденција од почетокот на 996 година испратена лично до императорот од страна на митрополитот Лав од Синада јасно ја потврдува оваа современа апелација. Дури кон крајот на 12 век во историските списи му бил вештачки придодаден подоцнежниот епитет „Бугароубиец“.

Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самoил како свое ексклузивно наследство, тоа не било случај „пред неколку децении“. Имено, во бугарската православна литература не се среќаваат традиции поврзани со Самоил. А кога сепак, се пренесува нешто за него, тоа обично е проследено со „одредена воздржаност“.

Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самoил како свое ексклузивно наследство, тоа не било случај „пред неколку децении“. Имено, во бугарската православна литература не се среќаваат традиции поврзани со Самоил. А кога сепак, се пренесува нешто за него, тоа обично е проследено со „одредена воздржаност“.