Најавеното пренесување во Софија на останките пронајдени во базиликата „Свети Ахил“ отвори нова балканска полемика. Додека Бугарија подготвува свечен пречек, дел од македонските историчари предупредуваат дека не постои конечен научен доказ дека коските навистина му припаѓаат на цар Самоил. Археологијата повторно се најде меѓу науката, дипломатијата и националните толкувања на минатото.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на оваа недела.

Поранешниот бугарски претседател Росен Плевнелиев тврди дека прв ги видел останките на цар Самуил за кои, како што вели, 3 години работел на враќањето, преговарајќи со двајца грчки премиери и со црковни поглавари. Преговарав со Вселенскиот патријарх. Преговарав со грчкиот патријарх.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Прашањето за цар Самуил е едно од најчувствителните прашања за кои претходниот состав на Заедничката мултидисциплинарна експертска комисија за историски и образовни прашања меѓу Македонија и Бугарија постигна договор. Комисијата усвоила препорака за заедничко одбележување на цар Самуил, како и формулација за неговата држава. Истовремено, нема усвоен текст во кој експлицитно се вели дека „цар.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ. Неговите коски можете да ги преместите колку сакате, н о планините, езерата, градовите и историските траги не ги собира во ковчег – реагира македонски от политичар и дипломат Оливер Шамбевски на бугарската активност на пореземање на коските на Ц ар Самуил од Грција. Натаму Шамбевски во својата реакција објавена на социјалните мрежи истакнува: „Коските на разни цареви, кралеви, војводи и светци низ вековите патувале, биле преместувани, биле отворани гробници, па враќани, дури и подарувани, крадени и изложувани по музеи.

Политичкото и црковното средиште на Самуиловата држава било во Охрид и Преспа, а таа се формирала и развивала независно од ликвидираната бугарска држава и црква во 971 година“, вели македонскиот историчар и византолог.

Најавеното пренесување во Софија на останките пронајдени во базиликата „Свети Ахил“ отвори нова балканска полемика. Додека Бугарија подготвува свечен пречек, дел од македонските историчари предупредуваат дека не постои конечен научен доказ дека коските навистина му припаѓаат на цар Самоил. Археологијата повторно се најде меѓу науката, дипломатијата и националните толкувања на минатото.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на оваа недела.

Поранешниот бугарски претседател Росен Плевнелиев тврди дека прв ги видел останките на цар Самуил за кои, како што вели, 3 години работел на враќањето, преговарајќи со двајца грчки премиери и со црковни поглавари. Преговарав со Вселенскиот патријарх. Преговарав со грчкиот патријарх.

Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа. Грчките медиуми јавуваат дека постапката за нивно предавање на Бугарија е во завршна фаза. Според информациите на ePolitical.gr и Dete.gr, предавањето се очекува во текот на Останките што му се припишуваат на цар Самуил наскоро би можеле да го напуштат Солун, повеќе од половина век откако беа откриени на островот Свети Ахил во Мала Преспа.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Прашањето за цар Самуил е едно од најчувствителните прашања за кои претходниот состав на Заедничката мултидисциплинарна експертска комисија за историски и образовни прашања меѓу Македонија и Бугарија постигна договор. Комисијата усвоила препорака за заедничко одбележување на цар Самуил, како и формулација за неговата држава. Истовремено, нема усвоен текст во кој експлицитно се вели дека „цар.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ. Неговите коски можете да ги преместите колку сакате, н о планините, езерата, градовите и историските траги не ги собира во ковчег – реагира македонски от политичар и дипломат Оливер Шамбевски на бугарската активност на пореземање на коските на Ц ар Самуил од Грција. Натаму Шамбевски во својата реакција објавена на социјалните мрежи истакнува: „Коските на разни цареви, кралеви, војводи и светци низ вековите патувале, биле преместувани, биле отворани гробници, па враќани, дури и подарувани, крадени и изложувани по музеи.

Политичкото и црковното средиште на Самуиловата држава било во Охрид и Преспа, а таа се формирала и развивала независно од ликвидираната бугарска држава и црква во 971 година“, вели македонскиот историчар и византолог.